سفرت دراز باد آن گاه , که رهسپار می شوی به سوی ایتاکا ,سفرت معرفت آفرین باد و پر ماجرا
باکت مباد از خشم پوزئیدون,لستریگون ها,و سیکلوپ ها , در راه تو کس نیست اگر , اندیشه آید فرا,
واحساس هرگز وانگذارد جسم و جان تو را .
خشم پوزئیدون ,لستریگون ها و سیکلوپ ها را
هرگز میابی بر راه خویش , اگر روح تو مگذارد آنان را پیشاپیش
راهت دراز باد.
روزهای تابستانی بسیار در پیشت باد ,
لذت نظاره ی نخستین بندرها نصیبت باد ,
که بر تو شوق پیش نشناخته آورد یاد,
کن از بازارهای فینیقی دیدار ,
نکوترین متاعشان را بردار ,
برو به مصر و در آن دیار ,
بیاموز که آنان را آموختنی است بسیار .
ایتاکا را همواره پیش چشم نگاه دار ,
که مقصد توست.
لیک میفزای بر شتاب گام ها ؛
بگذار سفرت طول کشد سال ها ,
و کشتی ات بر کرانه ی جزیره ات لنگر اندازد آن گاه
که باشی غنی و سرشار , از معارف راه.
توقع مدار که تو را توانگر تر کند ایتاکا .
بیش تر این سفر زیبا را ارزانی ات داشته ایتاکا ,
هرگز رهسپار نمی شدی بی ایتاکا .
همه چیزش را به تو بخشیده ایتاکا ,
دیگر هدیه ای نمانده او را .
اگر در پایان فقیر یافتی ایتاکا را ,
گمان مبر که باخته ای .
پرشور زیسته ای , معرفت اندوخته ای ,
و همین است معنای ایتاکا.
کنستانتینوس کاوافیس (1863-1933)Konstantinos Kavafis
